Aan de lezers van mijn weblog moet ik helaas de mededeling doen dat ik hierbij mijn weblog beëindig.
In Thailand had ik nog het idee na mijn bezoek aan Nederland in Boedapest te gaan kijken en eventueel te vestigen.
In Nederland aangekomen en bij familie, kennissen en vrienden te zijn geweest is het gevoel om erheen te gaan helemaal verdwenen.
Wie weet zal ik Boedapest in de toekomst gaan bezoeken.
Ik dank iedereen voor de belangstelling.
Lieve groetjes,
Irene
donderdag 7 februari 2013
maandag 21 januari 2013
Hongarije
Ik heb besloten om een nieuwe weblog te maken in de toekomst wanneer ik me in Hongarije ga vestigen. Ik ben ook zeer benieuwd of ik het daar naar mijn zin zal krijgen.
Maar eerst ga ik een tijdje in Nederland wonen en mijn familie over van alles en nog wat bijpraten.
Ik heb in de tussentijd zoveel moeten missen en wil eens eindelijk onder de mensen zijn.
En dat gaat eerdaags gebeuren en ik zie dat met zeer veel belangstelling tegemoet.
Er komt ook een nieuwe weblogadres, die krijgen jullie t.z.t.
Dit wilde ik nog even kwijt.
Maar eerst ga ik een tijdje in Nederland wonen en mijn familie over van alles en nog wat bijpraten.
Ik heb in de tussentijd zoveel moeten missen en wil eens eindelijk onder de mensen zijn.
En dat gaat eerdaags gebeuren en ik zie dat met zeer veel belangstelling tegemoet.
Er komt ook een nieuwe weblogadres, die krijgen jullie t.z.t.
Dit wilde ik nog even kwijt.
zondag 20 januari 2013
Naar de kapper en nagelstudio geweest. Daarna geluncht en kwamen Laas en Nok even afscheid van mij nemen.
Om 17 uur ga ik met Oy, Dim en Geoff eerst wandelen en daarna op mijn uitnodiging uit eten ter afsluiting van mijn verblijf.
Morgen loop ik alles nog na en dan is het tijd om te gaan.
Voorlopig was dit het laatste verhaal en weet ik nog niet hoe het verder gaat.
Lieve groetjes,
Irene
Om 17 uur ga ik met Oy, Dim en Geoff eerst wandelen en daarna op mijn uitnodiging uit eten ter afsluiting van mijn verblijf.
Morgen loop ik alles nog na en dan is het tijd om te gaan.
Voorlopig was dit het laatste verhaal en weet ik nog niet hoe het verder gaat.
Lieve groetjes,
Irene
zaterdag 19 januari 2013
Zaterdag 19 januari 2013
Even over achten naar het zwembad gelopen om Dim te begroeten, die het zwembad aan het schoonmaken was. En ik vertelde haar dat ik ga lopen naar het winkelcentrum en dat het best meeviel. En dat was het ook, het is zo ongeveer drie kwartier lopen. Ik heb nog batterijen nodig voor de muis van haar computer. Morgenmiddag komen de dames op les. Maar ik ga eerst morgenochtend naar de kapper en nagelstudio.
Na de lunch ben ik de koffers gaan inpakken en dat valt erg tegen, ik laat veel achter en kan niet alles meenemen. De koffers zijn te zwaar en dus ben ik deze gaan reorganiseren en dat moet lukken. De rest wordt door Oy en Dim gedoneerd. Dat heb ik liever ook. Ik heb de dames weer een bezoekje thuis gebracht en kreeg een heerlijk glaasje ijskoud water te drinken. Daarna zei Oy ik ga een middagdutje doen en dat is een goed idee en zo liep ik weer naar huis om ook een middagdutje te doen.
Morgenavond heb ik de familie uitgenodigd om uit eten te gaan en te gaan wandelen. Maandag loop ik alles nog een keer na en dan is het tijd om te vertrekken op dinsdagmorgen om 10 uur. Eindelijk is het zover.
Mijn laptop heb ik al ingepakt en werk nog alleen met Ipad en IPhone.
Na de lunch ben ik de koffers gaan inpakken en dat valt erg tegen, ik laat veel achter en kan niet alles meenemen. De koffers zijn te zwaar en dus ben ik deze gaan reorganiseren en dat moet lukken. De rest wordt door Oy en Dim gedoneerd. Dat heb ik liever ook. Ik heb de dames weer een bezoekje thuis gebracht en kreeg een heerlijk glaasje ijskoud water te drinken. Daarna zei Oy ik ga een middagdutje doen en dat is een goed idee en zo liep ik weer naar huis om ook een middagdutje te doen.
Morgenavond heb ik de familie uitgenodigd om uit eten te gaan en te gaan wandelen. Maandag loop ik alles nog een keer na en dan is het tijd om te vertrekken op dinsdagmorgen om 10 uur. Eindelijk is het zover.
Mijn laptop heb ik al ingepakt en werk nog alleen met Ipad en IPhone.
vrijdag 18 januari 2013
Teuntje met verdriet verkocht
Voordat we vanochtend vertrokken maakte Dim mij opmerkzaam op een paar documenten die wij moesten meenemen. Want de huwelijksakte die wij bij de Immigratie hebben gehaald een maand geleden is als datum al verstreken en zullen we een nieuwe moeten laten maken. Ik wist wel dat er weer een kink in de kabel zou komen.
Eerst reden we naar de onderafdeling van de gemeente om de papieren op te halen en moesten drie kwartier wachten. Het leek wel of iedereen geen zin had om te werken. Eindelijk kregen we de papieren.
Toen zijn we naar de registratiekantoor gereden waar we weer aan een loket de net gekregen papieren van de gemeente daar moesten overhandigen en bleek dat ze hadden ontdekt dat mijn huwelijksakte was verlopen.
We hebben de autokoper gebeld om te vragen of hij naar het registratiekantoor kon komen. Hij is zo te merken een bekend iemand en heeft erg veel connecties.
Ondanks dat wij daar ook lang moesten wachten heeft hij Teuntje in ontvangst genomen en heb ik mijn geld gekregen. Ik moest wel even een traantje laten, het was werkelijk een fantastische auto geweest waar Jan en ik ontzettend veel plezier aan hebben beleefd. Heel erg jammer.
Er werd niet meer over de huwelijksakte gesproken.
Naar huis gebracht door de koper ben ik met Oy meteen naar de bank gegaan om het geld van de auto meteen naar de ING over te laten boeken en hopelijk dat het lukt. Ook bij de bank lijkt het alsof zij zo'n transactie nog nooit hebben verricht en werd er appelig naar mij gekeken. Zelfs Oy begreep er niets van.
Om 17 uur zijn we ook nog naar het ziekenhuis gereden om mijn medische rapporten op te halen voor de verzekering. En als dat gedaan is heb ik in de tussentijd alles gedaan wat ik moest doen en kan ik eindelijk beginnen met de koffers in te pakken. Verder heb ik natuurlijk geen vervoer meer dus doe ik alles lopend, is ook goed voor mij.
Dat was mijn dag vandaag vrijdag 18 januari 2013. Een toch geslaagde dag te noemen.
Eerst reden we naar de onderafdeling van de gemeente om de papieren op te halen en moesten drie kwartier wachten. Het leek wel of iedereen geen zin had om te werken. Eindelijk kregen we de papieren.
Toen zijn we naar de registratiekantoor gereden waar we weer aan een loket de net gekregen papieren van de gemeente daar moesten overhandigen en bleek dat ze hadden ontdekt dat mijn huwelijksakte was verlopen.
We hebben de autokoper gebeld om te vragen of hij naar het registratiekantoor kon komen. Hij is zo te merken een bekend iemand en heeft erg veel connecties.
Ondanks dat wij daar ook lang moesten wachten heeft hij Teuntje in ontvangst genomen en heb ik mijn geld gekregen. Ik moest wel even een traantje laten, het was werkelijk een fantastische auto geweest waar Jan en ik ontzettend veel plezier aan hebben beleefd. Heel erg jammer.
Er werd niet meer over de huwelijksakte gesproken.
Naar huis gebracht door de koper ben ik met Oy meteen naar de bank gegaan om het geld van de auto meteen naar de ING over te laten boeken en hopelijk dat het lukt. Ook bij de bank lijkt het alsof zij zo'n transactie nog nooit hebben verricht en werd er appelig naar mij gekeken. Zelfs Oy begreep er niets van.
Om 17 uur zijn we ook nog naar het ziekenhuis gereden om mijn medische rapporten op te halen voor de verzekering. En als dat gedaan is heb ik in de tussentijd alles gedaan wat ik moest doen en kan ik eindelijk beginnen met de koffers in te pakken. Verder heb ik natuurlijk geen vervoer meer dus doe ik alles lopend, is ook goed voor mij.
Dat was mijn dag vandaag vrijdag 18 januari 2013. Een toch geslaagde dag te noemen.
donderdag 17 januari 2013
Doordat ik nog wat medische gegevens nodig had voor de verzekering in Nederland ben ik vanmorgen om 8 uur in de auto gestapt en richting het ziekenhuis gereden.
Daar aangekomen trof ik geen enkele medewerker die Engels sprak, dus probeerde ik in mijn beste Thais uit te leggen wat ik precies nodig had. Uiteindelijk heb ik een formuliertje moeten invullen en mijn paspoort moeten inleveren, 200 Baht betaald en nogmaals herhaald wat ik eigenlijk bedoelde.
Ik heb Dim gebeld en haar ook nog een van de medewerkers met haar laten praten, zodat we weer niet voor verrassingen komen te staan. Uiteindelijk heeft een van de dames het begrepen.
Ik heb ook gevraagd of het morgen al klaar was en ze keek mij meteen bedenkelijk aan en zei dat het niet kon. Ik heb haar toch gedwongen omdat ik zaterdag al naar Nederland terugvlieg zei ik haar, gelukkig geloofde ze me en vrijdag 18 januari ligt het na 16 uur klaar en nu maar hopen dat het met mijn auto ook goed afloopt.
In deze afgelopen maanden heb ik een totaal ander leven geleid en ben ik nog nooit zo erg nerveus en bang geweest voor dingen die je nog nooit hebt gedaan en je wordt ook niet zo klantvriendelijk geholpen en niemand doet moeite om jou met het Engels te helpen, zelfs als ik een Thais woord verkeerd uitspreekt zeggen zij er helemaal niets van.
Dit alles is een zwarte bladzijde in mijn leven geweest en ik hoop dat als ik in Nederland ben dat ik een beetje tot rust kan komen, mij wat beter op mijn gemak voel en rustige gesprekken kan voeren en eindelijk de Nederlandse taal kan spreken, want dat heb ik ook lang gemist.
Morgen is het voor mij een "spannende dag" en hopelijk dat alles volgens plan verloopt.
Daar aangekomen trof ik geen enkele medewerker die Engels sprak, dus probeerde ik in mijn beste Thais uit te leggen wat ik precies nodig had. Uiteindelijk heb ik een formuliertje moeten invullen en mijn paspoort moeten inleveren, 200 Baht betaald en nogmaals herhaald wat ik eigenlijk bedoelde.
Ik heb Dim gebeld en haar ook nog een van de medewerkers met haar laten praten, zodat we weer niet voor verrassingen komen te staan. Uiteindelijk heeft een van de dames het begrepen.
Ik heb ook gevraagd of het morgen al klaar was en ze keek mij meteen bedenkelijk aan en zei dat het niet kon. Ik heb haar toch gedwongen omdat ik zaterdag al naar Nederland terugvlieg zei ik haar, gelukkig geloofde ze me en vrijdag 18 januari ligt het na 16 uur klaar en nu maar hopen dat het met mijn auto ook goed afloopt.
In deze afgelopen maanden heb ik een totaal ander leven geleid en ben ik nog nooit zo erg nerveus en bang geweest voor dingen die je nog nooit hebt gedaan en je wordt ook niet zo klantvriendelijk geholpen en niemand doet moeite om jou met het Engels te helpen, zelfs als ik een Thais woord verkeerd uitspreekt zeggen zij er helemaal niets van.
Dit alles is een zwarte bladzijde in mijn leven geweest en ik hoop dat als ik in Nederland ben dat ik een beetje tot rust kan komen, mij wat beter op mijn gemak voel en rustige gesprekken kan voeren en eindelijk de Nederlandse taal kan spreken, want dat heb ik ook lang gemist.
Morgen is het voor mij een "spannende dag" en hopelijk dat alles volgens plan verloopt.
woensdag 16 januari 2013
Gisteren heb ik nog geen tijd gehad om mijn koffers in te pakken.
Jan's computer die ik Dim wilde schenken deed het opeens niet meer.
Dus ben ik vanmorgen alles gaan nakijken en kwam tot de conclusie
dat ik Windows 7 maar eens opnieuw ga installeren en het is me een
rot klus. Voordat alles is gedownload ben je een ochtend kwijt.
Sommige programma's moet je ook niet vergeten in te bouwen anders
kunnen er geen foto's of bijlagen worden geopend, kortom het was
weer zwoegen tot vanavond 18 uur. Ik doe nog de laatste dingetjes
en Dim gaat een cursus volgen die ik op de computer voor haar heb
gevonden. Het is er niet meer van gekomen om haar les te geven.
Eigenlijk leer je veel beter bij het zelf onderzoeken hoe alles
in de computer werkt, zo heb ik het ook geleerd.
Het gaat er eigenlijk om om met Dim en Oy via de computer te communiceren. Oy heeft iets meer kennis van de computer dan Dim, maar samen komen zij er wel uit denk ik.
We hebben elkaar beloofd contact te blijven houden. De dames hebben ook veel voor mij gedaan, daarom besteed ik er ook tijd aan om deze computer goed achter te laten.
Dat was eigenlijk gisteren wat ik allemaal gedaan heb. Zodra het hier schemerig wordt dan krijg ik altijd een akelig gevoel in mijn buik, net alsof ik hier niet wil zijn en ergens anders naar toe zal willen. Heel gek.
Vanmorgen ben ik naar AIS de telefoon en internet opzeggen en toch weer door de markt heen gelopen. Geluncht bij Raming Teahouse en daarna naar huis.
Thuis heb ik een grote tas ingepakt met parfums, sieraden, tassen, bloesjes, etc. en heb ik de dames even gebeld of het gelegen kwam. De tas afgeleverd, ze keken met argusogen naar de tas en waren zeer content en bedankten mij hiervoor.
Ze waren net aan het lunchen en ik kon ook meelunchen. Ik kreeg een glas water en daarna een schaaltje met kokosnootijs. Nog even gesproken over mijn vertrek en hoe het a.s. vrijdag gaat verlopen. Het was een gezellig onderonsje.
Jan's computer die ik Dim wilde schenken deed het opeens niet meer.
Dus ben ik vanmorgen alles gaan nakijken en kwam tot de conclusie
dat ik Windows 7 maar eens opnieuw ga installeren en het is me een
rot klus. Voordat alles is gedownload ben je een ochtend kwijt.
Sommige programma's moet je ook niet vergeten in te bouwen anders
kunnen er geen foto's of bijlagen worden geopend, kortom het was
weer zwoegen tot vanavond 18 uur. Ik doe nog de laatste dingetjes
en Dim gaat een cursus volgen die ik op de computer voor haar heb
gevonden. Het is er niet meer van gekomen om haar les te geven.
Eigenlijk leer je veel beter bij het zelf onderzoeken hoe alles
in de computer werkt, zo heb ik het ook geleerd.
Het gaat er eigenlijk om om met Dim en Oy via de computer te communiceren. Oy heeft iets meer kennis van de computer dan Dim, maar samen komen zij er wel uit denk ik.
We hebben elkaar beloofd contact te blijven houden. De dames hebben ook veel voor mij gedaan, daarom besteed ik er ook tijd aan om deze computer goed achter te laten.
Dat was eigenlijk gisteren wat ik allemaal gedaan heb. Zodra het hier schemerig wordt dan krijg ik altijd een akelig gevoel in mijn buik, net alsof ik hier niet wil zijn en ergens anders naar toe zal willen. Heel gek.
Vanmorgen ben ik naar AIS de telefoon en internet opzeggen en toch weer door de markt heen gelopen. Geluncht bij Raming Teahouse en daarna naar huis.
Thuis heb ik een grote tas ingepakt met parfums, sieraden, tassen, bloesjes, etc. en heb ik de dames even gebeld of het gelegen kwam. De tas afgeleverd, ze keken met argusogen naar de tas en waren zeer content en bedankten mij hiervoor.
Ze waren net aan het lunchen en ik kon ook meelunchen. Ik kreeg een glas water en daarna een schaaltje met kokosnootijs. Nog even gesproken over mijn vertrek en hoe het a.s. vrijdag gaat verlopen. Het was een gezellig onderonsje.
Abonneren op:
Berichten (Atom)